kenapa ada saja yang menimpa diriku... kenapa kau hadir lagi dalam ingatan ku... aku ingin buang jauh dan membunuh segalanya.. tapiiiiiiiiii aku tidak mampu... aku rasa ingin mati... mati dalam mengenang segalanya...
ya ALLAH apa dosa ku sehingga kau mengujiku sehingga begini... aku tidak mampu lagi menaggung derita begini.. kau ambil la nyawaku... kau cabutla nyawaku.. agar hilang segala derita yang aku lalui selama ini...
hati ku yang hancur berkecai tidak mungkin akan pulih walau sebaik mana pria yang datang.... kenangan lama akan ku jadikan titik hitam yang tak mungkin padam....
kenapa mesti aku diseksa begini... kenapa... dan kenapa... mungkin aku harus mati dari terus hidup begini....
hidup itu suatu nikmat yang besar btterfly...teruskan hidupmu tanpa meminta kematian terlebih awal sekalipun life is so short.
ReplyDelete